Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 08:04      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το δις αποθανείν (το Αιώνιο Δίτερμα)

Το δις αποθανείν (το Αιώνιο Δίτερμα)



Οταν αναστήθηκε ο Λάζαρος ήταν όλοι γύρω του πανευτυχείς εκτός από εκείνον. Είχε βέβαια μια ικανοποίηση που είχε επιστρέψει στη ζωή, αλλά η ιδέα ότι επρόκειτο να είναι σπάνια περίπτωση ανθρώπου που θα πέθαινε δύο φορές, τον επηρέαζε, όπως και καθέναν στη θέση του. Ταυτόχρονα, ήταν μεν ευγνώμων, που τον είχαν αναστήσει, και μάλιστα σαν δημόσιο θέαμα, με φράση- προτροπή που θα έμενε στην ιστορία, από την άλλη, όμως, δεν μπορούσε να διώξει ένα ρούτζωμα, γιατί από όλη τη γειτονιά έπρεπε να επιλεγεί εκείνος για το χουνέρι ενός πρόωρου θανάτου.
Εκ των υστέρων, και αφού επακολούθησαν τα γνωστά Συγκλονιστικά Γεγονότα, τόσο ο Λάζαρος όσο και ο περίγυρος έμειναν με την άλυτη απορία γιατί έγινε σε εκείνον αυτή η Πρώτη Ανάσταση, κατά τρόπο που απομυθοποιούσε, κατά κάποιο τρόπο τις αναστάσεις, ενώ ταυτόχρονα σχετικοποιούσε και το Δράμα: Αφού η ανάσταση ήταν- τεκμηριωμένα, στο πρόσωπο του Λαζάρου- εφικτή, ο θάνατος δεν μπορεί να βιώνεται με τόσο σπαραγμό, παρά μόνο σαν παροδικός αποχωρισμός, μια σταγόνα λύπης μπροστά σε έναν δροσερό ωκεανό αιωνιότητας και ψυχικής πληρότητας.
Μετά μείναμε εμείς με την απορία γιατί ο Θωμάς, που φυσιολογικά θα είχε πληροφορηθεί για τα Καλά Νέα με τον Λαζαρο, και μάλιστα ίσως και να ήταν παρών, έδειξε τέτοια δυσπιστία με την κατοπινή θριαμβευτική επανεμφάνιση του Δασκάλου στους μαθητές, και στον ίδιον.
Κάποιος μπορεί να δει εδώ μια σειρά από ιστορίες που όταν γράφονταν δεν υπηρετούσαν μια αλληλουχία που τηρούσε τους κανόνες των ενιαίων αφηγημάτων, αλλά από μόνες τους εμπεριείχαν νοήματα, ανακλούσαν σε αγωνίες, αποτελούσαν εργαλείο για διδαχές, ενσωμάτωναν παλαιότερο προφορικό υλικό, και- στην περίπτωση του Θωμά- αποτρεπτικό μύθο για τους αγνωστικιστές, μια α πριόρι ενοχοποίηση της αμφιβολίας. Για τον Θωμά δεν ξέρουμε τίποτε άλλο παρά αυτό. Αυτό του αναλογεί, οτιδήποτε άλλο θα του έδινε διαστάσεις που θα σκέπαζαν τον βασικό διδακτικό στόχο, που είναι και μια έμμεση απόκρουση των οπαδών της μεθοδολογίας της σκέψης και της παρατήρησης. Μια αντιστροφή του "άμα δεν ξέρεις, μη μιλάς" σε "άμα ξέρεις, και πάλι μη μιλάς".
Αλλά βέβαια, όταν ήμασταν μαθητόπουλα, κι εσύ ένας σπούργος κοντοπαντελονάτος, δεν στεκόσουν να εμβαθύνεις σε όλες αυτές τις παρατηρήσεις.
Το Σάββατο του Λαζάρου ήταν μια απελευθέρωση, μια Ευγενής και Ευλογημένη Συνωμοσία μεταξύ θρησκείας, παιδείας και άνοιξης. Εφευγες από την τάξη με το χτύπημα του κουδουνιού και περπατούσες στα κύματα του προαυλίου, φθάνοντας στην πλατεία για το συναρπαστικό δίτερμα μεταξύ Καλών και Κακών, εξιταρισμένος τόσο που μπορούσες να ανεχθείς χορτόσουπες και τοματόσουπες και μακαροτσίνια που το μαγείρεμά τους μετέτρεπε το σπίτι σε εργαστήριο του δόκτορος Καλιγκάρι.
Στο δίτερμα, οι Καλοί, φυσικά, είμαστε Εμείς. Αλλά και οι Κακοί δεν ήταν και πολύ κακοί. Μετά το παιχνίδι πίναμε πορτοκαλάδες παρέα και βριζόμαστε σαν φίλοι.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:04:02]