Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 18:56      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αλληλεγγύη από δύο τρίτου

Αλληλεγγύη από δύο τρίτου



Το πανό γράφει, αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας από 2/3. Εννοεί ότι από τις 2 Μαρτίου κηρυχθήκαμε αλληλέγγυοι, αλλά όχι πριν; Εννοεί ότι τασσόμαστε αλληλέγγυοι στους κρατούμενους που ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 2 Μαρτίου και όχι σε τυχόν άλλους, που την ξεκίνησαν νωρίτερα; Προκειμένου να ξέρουμε ποιοί είμαστε, ποιοί είναι οι απεργοί και σε ποιούς δείχνουμε αλληλεγγύοι.
Και για ποιούς λόγους.
Ελα, μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Είμαστε αλληλέγγυοι σε οποιονδήποτε κοντράρει το σύστημα, ανεξάρτητα από τα μέσα που χρησιμοποίησε, ανεξάρτητα αν η επιλογή μέσων και στόχων έχει γνήσια αντισυστημική ταυτότητα και κατεύθυνση.
Μας αρκεί η γνησιότητα της παρόρμησης.
Η αλληλεγγύη μας, περιλαμβάνει πρόσωπα που κρατούνται για φόνους. Είναι φόνοι αντισυστημικοί. Διαφορετικοί από φόνους που έχουν ταπεινότερα κίνητρα; Ναι, ως προς την αφετηρία, όχι όμως ως προς την τελική ανάλυση, η οποία γίνεται πέπλο που καλύπτει όλους τους παραβάτες του ποινικού νόμου. Οπως ο ποιητής ανακαλύπτει χρυσάφι στην αμαρτία και στον αμαρτωλό, ακόμα και όταν ο αμαρτωλός δεν έχει πάρει χαμπάρι το χρυσάφι του, έτσι και ο αντισυστημικός ανακαλύπτει αντισυστημικά στοιχεία σε κάθε παράβαση. Και την καθαγιάζει, μαζί και τον δράστη. Ο οποίος μπαίνει στο νόημα: Αυτοβαπτίζεται αντισυστημικός και θύμα που σπρώχτηκε από τις περιστάσεις και βγήκε στο απέναντι πεζοδρόμια. Βρε σεις, συντρόφια. Λήστεψα τράπεζα και σκότωσα κανα δυο. Αλληλεγγύη, ε;
Τι θα γίνει με αυτά τα ρουφιανοσυστήματα που ρημάζουν ψυχές και συνειδήσεις ανθρώπων, δημιουργούν ανισότητες και διαμορφώνουν άδικους όρους στο εκπαιδευτικό, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό πλαίσιο;
Μια είναι η λύση: Εξέγερση και ανατροπή. Με την ασφαλή πεποίθηση πως αυτός ο λαός, και όλοι οι λαοί, μαζί και οι ηγέτες τους, μα οι Σαμαροβενιζέλοι είναι, μα οι Συριζοπανούσηδες, μα οι Κουφοντίνες, μα οι Βλαστοί, θα συμβάλουν για την εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θα απεργάζεται την ισονομία, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και θα εξαφανίσει τα αφεντικά. Ο ίδιος κόσμος που τα έκανε έτσι, θα τα κάνει αλλιώς. Απλούστατο. Μια τούμπα θέλει, κι αυτό ήταν.
Η διασφάλιση, όμως, της διατήρησης των νέων, καθαρών όρων και της εξαφάνισης των αφεντικών και της εκμετάλλευσης, θέλει μια συζήτηση. Στην Κούβα, ας πούμε, η ηγεσία της επανάστασης έδιωξε τους εκμεταλλευτές, και στη συνέχεια αναγκάστηκε να μείνει 5-6 δεκαετίες στην εξουσία για να βεβαιωθεί ότι δεν θα ξαναγυρίσουν. Και μάλλον παραβεβαιώθηκε.
Για να αποτραπεί αυτό, η επανάσταση θα πρέπει να επαναστατεί διαρκώς κατά του εαυτού της, κάτι που διέκρινε ως ανάγκη ο Ροβεσπιέρος, μην αφήνοντας κανένα κεφάλι σε λαιμό, μέχρι που κάτι λάθος έγινε και αποκεφάλισαν κι εκείνον, για να γυρίσει ο Βοναπάρτης και να κάνει ένα κράτος ολόκληρο να ματοκυλήσει για βοναπάρτη του.
Εμείς δεν κοιτάμε, ωστόσο, πίσω. Η ιστορία είναι ταξική επινόηση που πηγάζει από την ανάγκη του αστικού καθεστώτος να καταφεύγει σε εργαλεία αυτοεξιδανίκευσης και αναπαραγωγής. Παλαμάδες και μνημεία, περασμένα μεγαλεία δεν μας λένε τίποτα. Είμαστε παιδιά μιας εποχής που έμαθε να μην πιστεύει σε κάτι, παρά σε παραχαραγμένα αφηγήματα και στην ανάγκη της παλινόρθωσης του Μαρμαρωμένου Καταναλωτισμού. Η ζωή δεν μας φαίνεται φιλική υπόθεση. Η εκπαίδευση είναι ένα μαρτύριο. Οι πόλεις είναι μαύρες. Οι άνθρωποι δεν έχουν χαμόγελο, γιατί δεν έχουν πρόσωπο. Προτιμάμε τις μαύρες αγέλες των καταλήψεων ή των κερκίδων, γιατί εκεί, μέσα από την κουκουλοφορία μας, πετυχαίνουμε αναγνώριση και νομιμοποιούμε την ανάγνωση της πραγματικότητας σαν ένα Εύκολο Αφήγημα. Χυμάς, εξοντώνεις, ανατρέπεις, αυτό ήταν.
Σαν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, όπου τα αίματα, οι θάνατοι, και φυσικά οι καταστροφές, έχουν μειωμένη σημασία, ενώ η Αλήθεια της Ζωής είναι υποκατεστημένη από τη Δική μου Αλήθεια, η οποία αποκλείει όλες τις άλλες με ένα κουμπί.
Λέω Ζήτω ο Κουφοντίνας και φοράω μαύρα, μέχρι που θα πάψω να το λέω, δεν θα φοράω μαύρα, θα έχω τριανταπενταρίσει και απλώς θα δικαιολογώ τους επόμενους μαυροφορεμένους νέους, γιατί θα βλέπω σ' αυτούς το πρόσωπό μου. Μάλλον, την κουκούλα του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [18:56:17]